Tour de France: De klim van Team Sky naar de top

Er doet een nieuw grapje de ronde onder de wielerfans: Britse Tour de France winnaars zijn als London Buses. Je wacht een eeuwigheid voor er eentje voorbij komt en dan krijg je er ineens twee, meteen na elkaar.

Yellow team sky Jaguar

In juli 2009 bestond Team Sky enkel op papier als een reeks losse ideeën en cijfers, terwijl Dave Brailsford en zijn partners trachtten uit te vissen hoe ze een professioneel wielerteam op poten moesten zetten. Wanneer het kersverse team in januari 2010 zijn eerste race wint en hiermee een ‘wild card’ voor de Tour de France binnenhaalt, worden grootse ambities gelanceerd: de Tour de France winnen met een Britse wielrenner binnen de vijf jaar. Deze ambitie werd op hoongelach onthaald. Laten we eerlijk zijn, nog nooit in 97 jaar had een Brit de Tour gewonnen. Chris Froome startte dit jaar als de gedoodverfde favoriet; hij beheerste de race vanaf het einde van week één en keek niet meer om. Bradley Wiggins deed in 2012 net hetzelfde.

Wie had kunnen voorspellen dat een Brit ooit voor het tweede opeenvolgende jaar de Tour zou winnen? Vier jaar heeft het geduurd en dat is geen toeval: vier jaar is een Olympische cyclus. Het doel van Team Sky was het wielrennen domineren met de Olympische succesmethodes, namelijk de “aggregatie van marginale voordelen” of de theorie dat voldoende kleine elementen, mits goed uitgevoerd, tot succes leiden. Het buitengewone talent van deze wielrenners staat buiten kijf, maar uiteindelijk was het doorgedreven performance management van Team Sky de sleutel tot hun succes: oog voor detail, innovatie, luisterbereidheid en doorzettingsvermogen.

Het eerste jaar verliep niet zonder slag of stoot. De “marginale voordelen” die Team Sky introduceerden werden niet zelden weggelachen – denk maar aan de anti-slip matjes en speciaal op maat gemaakte bedden die ze elke avond in en uit de hotels sleurden. Ondanks alles zetten ze door en met een bijna belachelijk oog voor detail. Zo stelde Tim Kerrison een innovatief, maar radicaal programma dat aan de basis ligt van het succes van Wiggins en Froome: intense hoogtetrainingen, omgekeerde periodisering, training in team, … Een computermodel bepaalde hierbij exact welke training nodig was voor de renners om de Tour te winnen. Ze maten alles wat gemeten kon worden in hun zoektocht naar kleine verbeteringen – de aerodynamica van de fietsen, de absorptie van verschillende vezels en de energieoutput van bepaalde voeding. Daartoe monitorde voedingsdeskundige Nigel Mitchell nauwgezet elke gram die de renners opnamen — van de maaltijden tot de visolie en fruit- & groentenshakes. Zwakheden werden zonder verpinken gecorrigeerd (denk maar aan Wiggins die maar liefst 8kg lichaamsgewicht wist te verliezen). Op technologisch vlak kwamen ze op de proppen met een unieke methode van interne communicatie gebaseerd op dropbox. Op vlak van sponsoring ten slotte kozen ze resoluut voor partners die werkelijk hun ambitie en visie op vlak van wielrennen delen en mee kunnen vormgeven: Rapha en Jaguar.

En in heel dit verhaal hebben ze maar één doel voor ogen: de Tour winnen, zonder afleiding en met de steun en toewijding van het volledige team. Het laat ons zien wat er bereikt kan worden wanneer performance management toegewijd en doorgedreven wordt uitgevoerd. Het is een schitterend voorbeeld voor elke manager, in welke sector dan ook.

No-nonsense — brains, heart & guts van een topmanager

De eerste vMA Fast Track van het jaar was meteen raak. Michel De Coster is bij het grote publiek vooral bekend als bassist van De Mens, maar hij houdt er nog een heleboel andere levens op na. Hij is vader, racepiloot, amateurtriatleet, auteur van het boek “No-nonsense” en bovenal 15 jaar topmanager bij COLT Telecom, BT Global Services en Belgacom. Sinds 2 jaar is hij zelfstandig ondernemer en consultant bij bedrijven.

Michel De Coster weet wat leiding geven is, daar bestaat geen twijfel over. Door zijn jarenlange ervaring in de ICT business kent hij de klappen van de zweep aan de top. Hij kan als geen ander praktische tips geven als het gaat over time management en leiderschap — en leiderschap dat is iets wat hem zeer nauw aan het hart ligt. Het was meteen ook het onderwerp van een geslaagde donderdagavond in Novotel Mechelen waarbij De Coster de inhoud van zijn boek deelde met het publiek.

Maar wat onderscheidt goede managers nu van topmanagers? Welke eigenschappen zijn onmisbaar om een bedrijf te leiden? Hoe wordt er op een efficiënte manier een maximaal resultaat bereikt? Michel De Coster legde in deze Fast Track sessie uit hoe hij het evenwicht bewaart tussen brains, heart & guts — oftewel tussen gezond verstand, zijn hart en een goede dosis lef. Uit zijn persoonlijke ervaring gaf hij ons tips & tricks mee over leiderschap en vertelde hij ons hoe we kunnen leren van de fouten van anderen.

Wie carrière maakt, moet op één of andere dag leiding kunnen geven; en goede leiders beheersen een aantal basistechnieken. Technieken die je kan aanleren, je als het ware eigen maken, beter leren toepassen. Daarvoor heb je een mindframe nodig, een schema waarin al die technieken passen. “Pas op, die technieken liggen overal voor het oprapen; ik vind hier weinig nieuws uit”, benadrukte De Coster. “Mijn mindframe? Dat is brains, heart & guts. Elke succesvolle manager heeft nood aan een goede combinatie van en balans tussen gezond verstand, hart en buikgevoel en maakt het verschil met de manier waarop hij of zij die ingrediënten gebruikt. Succesvolle managers hebben tegelijk sterke rationele en emotionele vaardigheden. Leidinggeven doe je niet volgens een sjabloon maar volgens wat je verstand, je hart en je intuïtie je vertellen.” Hij doorspekte zijn visie op leiderschap met zijn eigen ervaringen, zowel zijn successen als zijn falen. Zonder poespas en zonder gewichtig te willen doen — uitermate down-to-earth en pure no-nonsense.

“Succesvolle managers hebben tegelijk sterke rationele en emotionele vaardigheden. Leidinggeven doe je niet volgens een sjabloon, maar volgens wat je verstand, je hart en je intuïtie je vertellen.”

Daarnaast legde hij aan de hand van concrete voorbeelden uit hoe hij zelf door de jaren heen en met vallen op opstaan heeft geleerd zijn tijd ten volle te benutten en hoe we naast onze job ook nog een leven kunnen hebben.

“De belangrijkste bron van stress is geen vat krijgen op je agenda en geleefd worden”, stelde De Coster. “Ik probeer geen slaaf te zijn van mijn werk en net daarom ben ik slaaf van mijn agenda. Ik doe veel — in de werksfeer en daarbuiten. Maar al deze activiteiten heb ik nooit als een probleem ervaren. Mijn leven is druk-druk-druk, maar ik vermijd stress-stress-stress.” Maar hoe doe je dat? Door prioriteiten te stellen, door hoofd- en bijzaak van elkaar te leren onderscheiden. “Die prioriteiten moet je vooraf inplannen”, opperde De Coster, “en liefst zo vroeg mogelijk; alle andere activiteiten plan je hierrond in. En geloof het of niet, hierdoor creëer je tegelijk ook enorm veel vrijheid. Het codewoord is efficiëntie.”

 

“Mijn leven is druk-druk-druk, maar ik vermijd stress-stress-stress.”

 

Na de overhandiging van een exemplaar van ‘No-nonsense’ was het tijd voor een hapje, een drankje en een netwerkbabbel. Wat vaststaat is dat het boek een must is voor iedereen die zijn job ter harte neemt en een manier wil vinden om naast zijn job ook te kunnen leven.

 

Een mentor voor het leven

Het lijkt wel als de dag van gisteren dat ik Rita voor het eerst ontmoette. Ik herinner me nog goed hoe ik een beetje vertwijfeld naar onze eerste afspraak vertrok, onzeker waar dit jaar me zou brengen. Maar tussen Rita en mij klikte het meteen; en dat doet het nog steeds.

Tot op vandaag heb ik nog geen seconde spijt gehad van dit avontuur. Geen van ons beiden had kunnen vermoeden dat we zo’n 2 jaar later een oprechte en aangename vriendschaps- en vertrouwensband zouden hebben opgebouwd. En het is net die band die me als jonge manager en als mens sterker gemaakt heeft en me geholpen heeft de volgende stap te zetten in mijn carrière. Rita en ik hebben dat proces samen uitvoerig besproken; ze wist met haar advies een ander licht te werpen op de situatie en heeft me bewuster doen nadenken over deze stap. Het grote voordeel voor ons beiden is dat we heel vrijuit kunnen spreken, te meer omdat er geen hiërarchische band is. Een zelfde begeleiding binnen een bedrijf is toch nog net iets anders; daar is het moeilijk om die 100% onafhankelijkheid bereiken, waardoor je geremder zal zijn om je ziel bloot te leggen.

Het toeval wil dat Rita momenteel adviseur is bij de Cronos Group, het bedrijf waar ikzelf in een niet zo ver verleden nog actief was en waar boven alles de mens centraal staat; en dat is helemaal in lijn met haar eigen credo. Ze is er rotsvast van overtuigd dat je jezelf nooit mag verloochenen en altijd trouw moet blijven aan je waarden in alles wat je doet, daar waar ik vroeger geloofde dat je die als manager soms moest kunnen opzij zetten voor ‘the greater good’. Je mag als manager jezelf blijven en je moet niet altijd perfect zijn. Want is dat niet net wat ons menselijk maakt?

Die levensles heeft me geen windeieren gelegd. Als er zich iets voordoet, denk ik vaak: “Hoe zou Rita daar nu op reageren?” En zo probeer ik zelf ook leiding te geven, met respect voor de mensen. Je zal versteld staan wat voor knappe dingen je zo samen kan realiseren. En welke wegen we in onze carrière ook zullen inslaan, één ding staat vast: dit programma betekende de start van een heel lange relatie. Rita is voor mij geen Wijze Mentor voor 1 jaar, maar een echte ‘Mentor for Life’.

Bjorn Van Reet & Rita Verreydt

iBook: vMA Jonge Managers Wijze Mentors 2011

Het eerste iBook van het succesvolle vMA programma Jonge Manager/Wijze Mentor is er!

Jonge Managers die één jaar lang de unieke kans krijgen de dagelijkse bezigheden van top management van dichtbij te volgen. Coaching te krijgen van deze Wijze Mentoren. De ervaren mentor krijgt een verfrissend klankbord van een Jonge Manager.

Een 11-tal CEO’s, voorzitters en toonaangevende bedrijfsleiders stellen hun agenda open.

Link Apple Bookstore: vMA Jonge Manager/Wijze Mentor 2011 iBook